
“روایت اقتدار شماره ۳۷”
“روایتی از گام های استوار”
سیزدهم آبان، یادآور سه رویداد مهم تاریخ معاصر ایران است؛ تبعید امام خمینی (ره) در سال ۱۳۴۳، شهادت دانشآموزان در سال ۱۳۵۷ و تسخیر سفارت آمریکا در سال ۱۳۵۸؛ سه روایت از استقلالخواهی و بیداری مردم سرزمینمان ایران.
سیزدهم آبان، تنها یک برگ از تقویم نیست؛ پنجرهای است رو به آسمان بلند تاریخ؛ روزی که مدرسه از دیوارهایش فراتر رفت و دانشآموز، با دستانی کوچک و آرزوهایی بزرگ، به معلم تاریخ آموخت که بزرگی روح را با سن نمیسنجند.
روز دانش آموز، روایت قدمهایی است که لرزیدند، اما عقب ننشستند؛ روایت لالههایی که پرپر شدند، اما عطر آزادگیشان در باغ تاریخ باقی ماند.
در سیزدهم آبان ۱۳۵۷، دانشآموزانی که باید پشت نیمکتهای مدرسه مینشستند، در خیابانهای تهران درس آزادی و ایستادگی را مشق کردند. آنان رفتند، اما نامشان در حافظهٔ ایران جاودانه شد. **در برابر شهدای دانشآموز این روز، سر تعظیم فرود میآوریم؛ آنان که فرصت دیدن فردا را نیافتند، اما چراغ راه فردای دوستانشان شدند.**
و امروز، من به دفتر سپیدم میاندیشم؛ به قلمی که در دست دارم و آیندهای که در انتظار من است. مگر نه آنکه هر کتاب، چراغی در برابر تاریکی نادانی است و هر دانشآموز، بذری از امید برای فردا؟
ای ایران! ما دانش آموزان، آینده سازان تو هستیم. میخواهیم با دانش بیاموزیم، با اندیشه بسازیم و با تلاش، نام میهنمان را سربلند کنیم. میخواهیم وارث شایستهٔ خاطرات دیروز باشیم و سازندهٔ روزهای روشن فردا. و می دانیم که زیباترین ادای احترام به نقش آفرینان روز ۱۳ آبان، ساختن فردایی است که شایستهٔ آرزوهایشان باشد.
در پایان با احترام به رهبر کبیر امام خمینی (ره) و رهبر شهید، حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، و با آرزوی سلامتی برای رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، امیدواریم ایرانمان همواره سرزمین دانایی، عزت و پیشرفت باشد.
و روز دانشآموز را تبریک میگوییم به آنان که دفترهایشان هنوز سپید است، اما میتوانند ارزشمندترین سطرهای تاریخ را بنویسند. 🌷